Schoon Schip Maken

Atelier, februari 2019

Je grenzen kennen is ook een kunst. In januari 2018 dacht ik: we gaan er weer tegen aan. Lesgeven, schrijven in opdracht, atelier – alles onder schooltijd van het gezin – waarom niet. Nou, daarom niet. Tropenroosters draaien eist zijn tol, de gevolgen ervan wis je niet uit met een half jaartje rustig(er) aan doen. Jarenlang nachtwerk, ’s ochtends voor dag en dauw in mijn atelier staan voordat er kinderen wakker werden: ergens houdt het op. Al wilde ik dat lange tijd niet zien.

Werken gaat ook over relativeren, je grenzen serieus nemen, je zwakke plekken kennen en tijd inruimen voor de dingen die er toe doen. De basis van je makerschap – je zintuigen – valt simpelweg uit wanneer je dag en nacht maar door gaat om je doelen te bereiken. Ik vergat waar het allemaal mee begonnen was: inspiratie, verlangen, strijdlust, baldadigheid, kortom: de wil om iets uit te zoeken en te vertellen.

Kunst geeft veel omdat het zo grens verleggend is: alles is mogelijk. De scheidslijn in het atelier tussen scheppen en stuk gaan is dun, ze vallen regelmatig samen. Maar niemand is een machine, ook een mens heeft seizoenen, ergens moet je je hoofd weer leeg kunnen maken.

Doorzettingsvermogen en passie zijn natuurlijk goed, het bracht veel. Maar alles meer, beter en vernieuwender willen maken zonder periodes van rust in te lassen ondermijnt uiteindelijk je werk kapitaal: jezelf. Het kon niet goed gaan, en dat ging het ook niet.

En dus wordt er schoon schip gemaakt en geoefend met loslaten. Ook dat is werken. Opruimen, archiveren, (terug)kijken, onderzoeken. Maken, wachten, de dingen tijd geven. Soms op pad gaan voor een klus.

Meer stilte, meer ruimte. Het is goed, voor nu.

 

Blijven en Kaal in de Bundel

Eerst zien, dan geloven dacht ik. Maar ze staan er echt in, helemaal compleet: Blijven en Kaal, in de bundel Goudlicht en avondschijn – de 100 beste gedichten van de Turing Gedichtenwedstrijd 2017.

Kaal en Blijven zijn verder te lezen hier op de site en op de eregalerij editie 9 van de Turing, maar de bundel is ook te bestellen bij de boekhandel.

Een prachtige bloemlezing van gedichten over walvissen die door het huis zwemmen, excuses die in bomen hangen en verlies aan repen scheuren. Over wakend slapen, wanhoop, wonen in honger en natuurlijk de liefde.

De Turing vond ik fantastisch. Niet alleen vanwege de erkenning, maar ook omdat ik er achter kwam dat er zoveel mensen gedichten schrijven. Zoveel poëtisch verlangen in een wereld waarin we ons zorgen maken over de verwoestijning van onze humaniteit – hoe hoopvol is dat.

Gedichten lezen, finale luisteren

Studio, 2018 (2)

Binnenkort op de website, maar nu al te lezen in de ere galerij editie 9 van de Turing gedichtenwedstrijd: Kaal en Blijven, op respectievelijk nummer 18 en 45.

Nachtbrakers kunnen de ontknoping van de finale morgen in de Rode Hoed in Amsterdam live volgen in de uitzending van Met het Oog op Morgen, waar rond middernacht de winnaars worden bekend gemaakt.

Tas inpakken, notitie boekjes mee, op weg naar iets moois – wat het ook wordt.

En nu maar duimen.

Nominatie Turing Gedichtenwedstrijd 2017

Studio, 2018

 

Nog altijd moeilijk te geloven, maar vanaf vandaag op de site van de Turing gedichtenwedstrijd: de gedichten Kaal en Blijven op de shortlist van de Top 100 2017. Wow! De drie uiteindelijke winnaars worden 31 januari bekend gemaakt tijdens de finale in de Rode Hoed in Amsterdam – live te volgen in de radio uitzending van NPO 1 Met Het Oog op Morgen.

Fingers crossed….maar het kan al niet meer stuk.

 

Nieuwe Website

In het kader van opruimen, meegaan met de tijd en digitale smoel: nieuwe website. Met portfolio van beeldend werk vanaf 2007, een overzicht van essays, blurbs, artikelen en teksten die ik vanaf 2012 heb geschreven plus een samenvatting van educatie projecten en andere onderwijsactiviteiten. Schone archieven, nieuwe plannen en een frisse start van 2018. Enjoy.

Studio,2017
Atelier, 2017